Personal

De liefde is mooi maar pijnlijk

Thursday, May 11, 2017


Ik weet niet wat het toen was dat mij voor jou deed vallen, 
misschien je ogen of de persoon die je toen was. 
of wat het was dat zorgde dat jij mij ging haten, zoals je doet.
Waren het mijn vreemde trekken of brak ik je muur af?

Ons verhaal was mij nooit duidelijk.
Het lijkt alsof ik in een wiskunde berekening gevangen zit.
Help me te begrijpen.
Jij was een aanvulling van mijn goede leven, een stuk van mijn geheel.
Door jou voelde ik mij sterk, zelfzeker en positief.
Ik leek de wereld voor jou, net zoals jij de mijne was.

Urenlange chats, boeiende gesprekken met veel lachbuien,
mijn hoofd dat dronken op jouw schoot rustte, 
onze vingers die zich in elkaar kronkelde
mijn hart dat uit mijn lichaam klopte, 
toen we hand in hand door de straten slenterde. 
Ik mis hoe mijn lichaam de controle verloor wanneer jij mijn vingers door je handen liet glijden, 
of bij elke aanraking.

Jij liefste was mijn beschermengel.
Bij jou kon ik steeds mijzelf zijn.
Mijn held,
die mij steeds als een brandweerman uit het vuur redde. 

En dan plots was je hier niet meer.
Je ziel vertrok uit mijn leven,
enkel je fysieke verschijning bleef achter.
Ik zie jou nog staan,
maar wij zijn niet langer verbonden.
Je zei me dat ik de pijn niet waard was, 
dat ik veel beter verdiende dan jou.
Maar eerlijk gezegd wil ik niemand anders,
ik dans liever met jou. 

Wij zij niet langer een team, 
het is ik en jij nu.
Ik wil zo vaak mijn handen door je haren laten glijden,
je laten lachen met de stomme dingen die ik zei of doe.
Ik wil je zo vaak alles vertellen, gewoon zoals hiervoor.
Maar jij wou niet langer een deel van mij zijn.
Je vertrok en je gaf mij het gevoel dat ik niets meer was.
Je zei me dat ik de pijn niet verdiende,
maar het gemis doet mij zo veel pijn. 



Deze tekst is een persoonlijke krabbel uit mijn boekje vol met krabbels en schrijfels. af en toe deel ik hier mijn eigen teksten op mijn digitaal dagboek. De foto is een toevallige samenhang van foto's, personen op de foto zijn dus louter toevallig van mijn fotomuur naar de foto beland. 



he het is oké

LIJSTJE: Dingen die schaamteloos toegelaten zijn

Monday, May 08, 2017




Om je telefoon in de toilet pot te laten vallen. 
Even ter mijne excuus: de zakken van een vrouwenjeans vooraan zijn gewoon onbestaand, waardoor ik mijn telefoon wel achteraan moet steken. Ik kan toch moeilijk heel de dag met een handtas rondlopen in mijn eigen huis. Dat was dus de fout van de kledingproductie, niet de mijne. 

Om fier op jezelf te zijn wanneer je na vier jaar rijden eindelijk achteruit durft parkeren. 
Oké, ik stond wel een beetje scheef, maar schoon scheef is ook niet lelijk.

Een boek van de bibliotheek onbewust te gijzelen
omdat je niet meer wist dat je dat in je bezit had. Hallo boete!
Om lopen voor een trein mee te rekenen in je dagelijkse fitness.
Ik heb toch gelopen, dus dat zijn hoeveel sportpunten? 

Om steeds te zeggen dat je dringend moet sparen

Maar dan nog steeds onnodige prullen in de action blijft kopen, 
terwijl een autoraam en laptop wachten op herstel.


Dat je to-do lijstjes maakt op er uiteindelijk niets mee te doen 
gewoon omdat je te lui bent.

Om crisishuilbuien te hebben. 
Ik kan er toch ook niets aan doen dat mijn hormonen af en toe tilt slaan.

Om stiekem naar een collega te staren 
Vooral naar zijn schoon ogen en misschien stiekem ook zijn poepeke

Om 13 reasons why wel een goede serie te vinden,
 Terwijl iedereen zegt van niet.
om mensen in je gedachten veel pijn te laten lijdenGewoon omdat zij jou ook kwetsen en dat nog leuk vinden ook.
Maar natuurlijk doen we dat niet echt hé.
---










2017

April door mijn Instagram lens.

Thursday, May 04, 2017



In april 

hing ik voornamelijk de keukenprinses uit.
Ik kreeg namelijk een tijd geleden de diagnose van PDS (Prikkelbaar darm syndroom - waar nog een blog over volgt). Ik maakte vegetarische satés met gebakken aardappels en groentje, pizza en een quiche met tomaatjes en mozzarella.

zei ik foert tegen de mening van anderen.
Ik kocht mijzelf een leuke haarband, verving mijn neuspiercing met een ring en ik droeg gewoon lekker waar ik zin in had. Love me or hate me. 

Ging ik naar de carnavalstoet verkleed als sneeuwwitje
maar mijn outfit paste niet in het kotje voorzien op deze screenshot van instagram. Dus als je de echte foto wil zien zal je hier moeten klikken. 

nam ik een me-time moment
Ik ging in een heerlijk bubbelbad met een boek en sloot mij even af van de wereld. 
(eindelijk! Ik ga nog serieus mogen lezen als ik mijn einddoel wil halen dit jaar.) 

hield ik eindeloze knuffelsessies met mijn intussen bejaarde Mien The Queen. 
De arme schat kreeg te horen dat ze artrose heeft en dus vanaf nu elke dag medicatie moet nemen.
Prins Milo werd ook uitgebreid geknuffeld.  

En was ik voor het eerst in acht maand nog is te horen op de radio.
Ik draaide samen met Gunther drie uur lang plaatjes voor het goede doel.
Ik was deel van een marathon voor kom op tegen kanker en we zamelde met ons allen liefst 3000 euro in en ik genoot ontzettend van mijn presentatie. 

knuffelde ik ook veel met puppy Charlie.
Voor zij die niet mee zijn. Puppy is van de jongste zus.

En ik probeerde mijzelf weer in stukken te plooien, 
met eindeloze Yoga-Sessies.
Af en toe heb ik daar heel veel nood aan na die lange dagen in Colruyt. 




PDS

Ik heb PDS, maar was ist das?

Tuesday, May 02, 2017

Al van kleins af aan sukkel ik met mijn darmen. Ik kon vreselijk ziek zijn van het minste, en heel vaak was de oorzaak ver zoek. Dokter na dokter heb ik zien passeren, maar geen van hen kon mij de diagnose geven. Redelijk vaak kwam een spastische darm terug in het verhaal, maar dat was niet te behandelen zeiden ze dan. En ja inderdaad, een paar maanden terug kreeg ik voor het eerst de diagnose van een prikkelbare darm.

Nu had ik er waarschijnlijk al veel mensen over kunnen vertellen en er zou misschien zelf wat begrip geweest zijn voor de situatie, maar toch lukt mij dat niet goed. Ik schaam mij als het op mijn darmproblemen aan komt. Op begin als ik zei dat ik PDS (Prikkelbaardarm syndroom) heb, kreeg ik vaak het antwoord: 'dat zeggen dokter als ze niet weten wat je hebt.' Akkoord, er lopen waarschijnlijk heel veel mensen rond met een gelijkaardige diagnose die misschien iets totaal anders hebben. Maar ik heb wel degelijk last van een prikkelbare darm. De tweede reden dat ik zweeg was de schaamte. bedoel - stel je even voor - dat als ik ga eten met vrienden of iets anders, je mijn darmen voortdurend hoort borrelen, of nog erger dat je stiekem overtollige lucht uit uw darmen moet laten door zo subtiel mogelijk te boeren of een windje te laten.

PDS, Was ist das? 

Er zijn verschillende vormen van PDS. Wat hieronder beschreven wordt is puur mijn eigen ervaring er mee. De één ervaart heel veel diaree terwijl ander voortdurend vastzitten darmen hebben. 

Een prikkelbare darm wil simpelweg zeggen dat de darm op verschillende plaatsen gemakkelijk geprikkeld wordt. Helaas is dat niet positief want door die prikkels trekt hij samen en gaat de verwerking van voedsel trager. Mijn darmen hebben dus spastische trekjes. Laat ik dit even simpel beschrijven. Wanneer ik bijvoorbeeld een pizza met veel kaas eet, dan prikkelt die overvloed aan kaas bepaalde delen van mijn darm. Een normaal werkende darm duwt het voedsel door kleine samentrekkingen verder. Een geprikkelde darm trekt twee of meerdere keren samen waardoor een stuk van het voedsel en extra lucht blijft steken. Het gevolg hiervan is een opgeblazen dik gevoel, ontzettende krampen, stekende pijn in mijn darmen en heel vaak niet naar het toilet kunnen gaan. De spastische trekken maken ook iets te veel lucht waardoor ik vaker moet boeren of windjes laten. Het geheel van de darm die simpelweg faalt in een normale werking zorgt ook dat ik vaak misselijk ben of verzwakt. Mijn darmen werden op een bepaald moment zo erg dat ik gewoon niet meer durfde eten uit angst dat de pijn nog erger werd. Ik werd ondervoed en voelde mij voortdurend zwak. Natuurlijk heeft het hele gebeuren ook een impact op mijn mentale toestand. Ik kan je zeggen dat je er niet bepaald gelukkig van wordt als je een afspraak moet afzeggen door je darmen, of dat je naar huis moet gaan van het werk omdat je niet kan werken wanneer je darmen plots in gang schieten en je dus een relatie aan gaat met de toiletpot voor die dag. (overgeven vaak inbegrepen! ) Ik schiet dan in huilbuien en woede naar mijzelf toe voor het falen van mijn lichaam, natuurlijk haalt dat niets uit, maar gelukkiger word ik er niet van.


Picture via creative commons: Owned by retna karunia  Licensed under the Creative Commons Attribution 2.0 Generic 


Maar wat doen we daar dan aan? 

Sinds kort ben ik op een dieet gezet. Geen dieet om kilo's te verliezen, maar wel een aangepast voedingspatroon. Zoals ik eerder zei reageren mijn darmen op bepaalde voeding harder dan op andere. Dankzij het FODMAP-dieet gaan we zo op zoek naar welke voeding ik goed verteer en wat ik best zo veel mogelijk uit mijn voedingspatroon ban. Het dieet heeft zijn nut al bewezen, al heb ik nog af en toe en zwak moment waar ik gewoon met mijn benen tegen mijn buik in bed wil kruipen en de pijn wil uithuilen.

FODMAPS zijn bijvoorbeeld gluten, lactose, bewaarmiddelen, bepaalde fruitsoorten, .. 


En ik moet ook meer bewegen en sporten, omdat dat de darmen stimuleert om te werken. Dus elke dag kan je mij van die vreemde yoga-bewegingen zien uitvoeren en binnenkort start ik aan een fitnesstraject. Ik moet ook veel meer water drinken om mijn voeding te helpen door de darmen te glijden en ze zo te manipuleren om hun werk te doen.

Eens ik weet wat ik mag eten en gewend ben geraakt aan mijn eigen aandoening zal ik ook emotioneel sterker staan, ik zal minder dagen thuis zitten omdat het gewoon weer eens niet gaat en ik zal gewoon minder last ervaren op lange termijn. Hoop doet leven ;)



travel

Hoe ik mijn eerste surprise-me trip ervaren heb

Sunday, April 30, 2017


Hola!

Missy en ik besloten na ons recente Amerika-avontuur er nog is op uit te trekken. Ik wou naar Schotland, zij naar alles wat niet Schotland was. We besloten dus het lot uit ons eigen handen te geven door een reis te boeken bij Surprise me. Een citytrip naar het onbekende. Een week voor vertrek ontvingen we het weerbericht voor onze bestemming. Even gevloekt dat we naar een koude locatie gingen, maar we hadden er nog altijd even veel zin in. Met het weerbericht in onze digitale hand begonnen we natuurlijk een beetje te gokken naar onze bestemming. We bleven gokken op Oslo of Stockholm. 

Praag it was! Inchecken en naar onze gate. We vlogen niet met de goedkoopste maatschappijen tot mijn grote opluchting maar met Chezch Airlines. We hadden uiteindelijk niet zo heel veel betaald voor onze reis, dus gingen wij er van uit dat we altijd het goedkoopste zouden krijgen. Als zotten begonnen we te Googelen wat we allemaal zouden kunnen doen, want we wilden natuurlijk alles uit onze reis halen. Ook even opgezocht in welk hotel we verbleven en opnieuw waren we aangenaam verrast. We kwamen terecht in een prachtig hotel met restaurant inbegrepen - waar we gretig gebruik van hebben gemaakt als we pijnlijke voetjes hadden.
 
Praag bleek ondergesneeuwd bij aankomst. (Lees: er lag sneeuw en het was er glad en koud.) Met de bus richting stad waar eerst aten in het hoofdstation voor we met een digitale kaart op zoek gingen naar ons hotel. We verbleven in Jury Inn, waar heerlijk veel ontbijt was. Yummmmmmm 

TIP 1: Neem de Airport Express vanaf de luchthaven naar het hoofdstation van Praag. Niet alleen goedkoper, maar ook gemakkelijker en sneller dan wat google je wil wijsmaken. 


We besloten tijdens deze reis te niet veel op ons geld te zitten en dus volop te genieten van de reis. De eerste dag schreven we ons in voor een rondleiding met gids (wandelen, boottocht, lunch en een bezoek aan het kasteel of ook wel gekend als een grote kerk op een heuvel.) Bleek dat wij en een Mexicaanse Amerikaan die intussen in China woonde de enige ingeschrevenen waren. Het werd dus een zeer persoonlijke rondleiding met een prettig gestoorde gids.

 

Mijn neus en handen vroren er zo goed als af, maar het was het waard. Ik had zoveel thermische kleren aan dat ik nog amper kon bewegen, maar door een stad schaatsen op schoenen was ook een ervaring op zich. Op het einde van onze toer besloten Missy en ik het typische dessert te proberen in Praag - op aanraden van de zus die drie maand in Tjechië had gewoond. 

Tip twee: doe een rondleiding. het is echt een aanrader want je leert veel meer over de stad, en  het is niet duur in Praag natuurlijk.


Op de tweede dag besloten we de Astronomische klok te beklimmen en daarbij ook een wandeling te maken door het stadhuis. Helaas waren we net de laat voor de Engelse rondleiding. We hadden geen zin om te wachten tot de volgende en dus gingen we voor de Italiaanse. De gids was een beetje lastig om te ontdekken dat in haar groep maar één echte Italiaan zat, en dus besloot ze ook maar alles te vertalen naar het Engels.. Oeps! Ja, wie doet er nu maar één of twee Engelstalige toertjes op een dag? 


In de namiddag trokken we naar Petrin - daar waar de zus van de Eifeltoren staat. We namen het trammetje omhoog - omdat we gewoon te lui waren om te klimmen en omdat je geen steek voor ogen zag door de dikke mist, dus een geldig excuus vind ik zelf. We zijn wel naar beneden gewandeld dus dat is toch een beetje sportief denk ik dan. 
 

 

De laatste dag in de stad deden we gewoon waar we zin in hadden. We bezochten een paar museumpjes en genoten van een uitgebreid diner in het hotel. Om de laatste ochtend voor we richting luchthaven trokken met een uber naar de Zoo te trekken. 
 Ik eindig deze post met een foto die mij persoonlijk steeds opnieuw doet lachen. Tijdens onze terugvlucht werden we aan de nooduitgang gezet en kwam de stewardess lief vragen of wij het zagen zitten op die deur er uit te gooien als we in nood kwamen. We keken elkaar even in paniek aan. Gaan we neerstorten dan? Is die deur niet super zwaar? Oh nee, al die druk op ons. 
Een echte aanrader dus. Wij zouden het sowieso opnieuw doen. 

Liefs, 
Melissa

PS: Vergeet mijn Instagram niet te volgen voor al mijn kleine updates. 




mijn weg

Dikke blonde naar slanke(re) brunette

Friday, February 17, 2017

Elke maand ga ik hier op mijn online dagboek iets noteren dat ik bereikt heb.
Een hoogtepunt of verandering in mijn leven waar ik trots op ben.
Want door stil te staan bij wat je voor elkaar kreeg in de voorbije jaren,
ontdek je de kracht die je in je draagt om door te gaan.

Elke dag voer ik een strijd met mijzelf. Ik ben op zoek naar wie ik ben of naar wie ik hoor te zijn. Mijn hoofd zegt dat ik een sarcast ben met een gesuikerd hart en gevoel voor humor. Toch heb ik elke dag de drang om mijzelf te willen bewijzen en aan te passen aan de maatschappij. Vandaag scrolde ik door mijn Facebookfoto's - diegene dat ik angstvallig voor iedereen verborgen hield. Zes jaar geleden was ik immers een blondinne met wat meer kilo's en vet aan haar lijf. Op een dag draaide ik een knop om en besloot ik te vermageren. Mijn haren werden terug bruin en mijn lijf begon meer te lijken op wat ik wou. Het was een lange weg maar vandaag kan ik trots zeggen dat er serieus wat vet van mijn lijf is afgevallen. Vandaag zie ik mijzelf al liever. Ik durf luidop zeggen dat ik best tevreden ben met mijn lijf. Ik heb het gevoel dat ik - en ik alleen - opnieuw de eigenaar ben van dat lichaam. Elke dag bereiken we iets - soms zo klein dat je het amper ziet. Ik besefte pas hoeveel ik veranderd ben toen ik de beelden naast elkaar had gezet. 

Vandaag ben ik trots op de uiterlijke en innerlijke transformatie die ik ondergaan heb. Waar ben jij trots op? 



food

Wat een (luie) vegetariër eet: gevulde portobello

Wednesday, January 18, 2017

Dat de tijd vliegt moet ik jullie niet meer vertellen, maar God ik ben intussen al vier jaar vegetariër. Alé officieel dan natuurlijk. In theorie eet ik al bijna heel mijn leven amper vlees. Mijn omgeving begint zich intussen ook meer aan te passen aan mijn eetgewoonten waardoor het ook niet meer klinkt alsof ik eender of ander tropische ziekte heb. Heel wat van mijn vrienden leren dat vegetarisch ook lekker kan zijn. Als vegetariër heb ik het moeten afleren om lui te zijn en gewoon snelle microgolf maaltijden te kopen. Ik moet veel vaker zelf koken of vervanging bedenken voor wat ik vroeger dan wel graag at. (Gelukkig heb ik een mama met veel geniale ingevingen!) 


Tijdens mijn verblijf in de Verenigde Staten leerde ik de Portobello champignon kennen. Totaal voor mij nog onbekend op dat moment. Het is een grote - van ongeveer 12 centimeter- champignon die gewoon lekker is en bovendien ook veel vleesgewoonten kan vervangen. Vandaag gingen we dus voor een gevulde champignon op een bedje van sla en tomaat en met een vers broodje er bij. Een licht avondmaal, maar genoeg voor mijn kleine honger. De gevulde champignon kan als hoofdgerecht, bijgerecht of voorgerecht gebruikt worden.

Wat heb je nodig? 
- Portobello champignons
- broodjes (of in de volksmond pistoles)
- Vegetarische gratin kaas*
- olijfolie
- Sla en mini-tomaatjes (of andere groenten naar keuze!)
- eventuele dressing voor de salade.

Hoe maak je het?

Verwarm de oven voor op 180 graden.
Verwijder de stelen van de portobello's en smeer de bolle kant in met een beetje olijfolie. Voeg de kaas toe aan de portobello en laat het +- 18 min in de oven staan. (Ik heb ze op warme lucht gezet met lichte grill functie)  Ze zijn klaar wanneer de champignon goudkleurig begint te worden en wanneer de kaas natuurlijk gesmolten is. Werk het geheel af op het bord met sla, tomaatjes en de broodjes.

Et voila, mijn eerste poging tot het beantwoorden van de meest gestelde vraag. "Wat eet jij dan zoal als vegetariër?" Ja recepten zijn mijn ding nog niet. Smakelijk.

* Kaas is vegetarisch als er op de verpakking een teken staat dat duidelijk vegetarisch schreeuwt of als de kaas geen dierlijk maar plantaardig stremsel bevat. Dierlijke stremsel wordt uit de maag van een koe of een kalf gehaald en is dus niet vegetarisch. Les van de dag! ;)





schrijfsels

Demonen

Sunday, January 15, 2017

Af en toe schrijf ik mijn gedachten op (digitaal) papier. Vanaf nu deel ik deze schrijfsels en hersenkronkels ook met jullie.



Ik - jij- hij of zij
Iedereen van ons heeft een demon in zich.
De één weet niet eens van zijn bestaan.
Terwijl een ander elke ochtend en avond,
een gevecht voor om de zwarte kant in zichzelf te verslaan.

Eens zij de weg vonden naar je hart
zijn zij de motor van je dagelijkse bestaan.
Ze controleren wat je zegt
of wat je denkt.
Ze verduisteren je hart en verstand
tot je hoop en kracht verliest
en niet meer tegen de wereld ben bestand.
Ze halen het slechtste in je naar boven
tot je jezelf wil vermoorden
en ze versterken enkel en alleen je zorgen.

Demonen zijn geen keuzes.
Niemand wil immers de ongelukkige zijn.
of omgaan met een helse pijn.
Ze zijn parasieten die zich voeden op de kracht
en de zwaktes van hun slachtoffers.
geteisterd door een verleden of
met knikkende benen in het heden.

Enkel oprechte liefde kan hen verslaan.
en zo de vloek verbreken
Om het aangetaste slachtoffer
opnieuw de kracht van liefde en hoop te laten beleven.
Het zwart met nieuwe kleuren uit het hart weg te nemen
zodat ook de persoon met nieuwe krachten het pad van het leven kan hernemen.













2016

Zwaai 2016

Thursday, January 05, 2017



Eerst en vooral wil ik iedereen die dit leest een gelukkig nieuw jaar wensen. Ik ga je geen goede gezond of een lief toewensen, want ik hoop dat jij gewoon bereikt wat je bereiken wil. Voila, de verplichte wensen zitten er op, tijd om terug te blikken op 2016. Elk jaar schrijf ik samen met mijn vriendengroep onze voornemens op voor het nieuwe jaar. Vorig jaar moest ik met links schrijven, doordat mijn rechterhand tijdelijk buiten gebruik was. Een beetje onnodig om te zeggen dat mijn lijstje nog al onleesbaar was geworden.

1. Zo weinig mogelijk bezeren.
Ik vrees dat ik dit elk jaar op mijn lijst mag zetten en dat ik er nooit in zal slagen. Ik ben lomp geboren en breek af en toe eens een lichaamsdeel of ik eindig met blauwe plekken die niemand verklaren kan.

2. 40 boeken lezen. 
Nooit verwacht dat ik het zou halen, maar op het einde heb ik een spurtje gedaan en eindige ik toch nog op een totaal van 45 boeken. Ik moet toegeven dat er wel een paar dunne boekjes tussen zitten, maar gelezen is gelezen hé? ;)



3. Bezoek the Harry Potter Wizarding World
Vanaf het moment dat ik mijn reis begon te boeken na mijn stage wist ik gewoon dat deze stop er op zou staan. Ik heb mijn beste vriendin letterlijk mee moeten slepen maar we zijn er wel geweest. (Ja, ik was verdikt in Amerika dus vetklompjes zijn gratis inbegrepen.) 
 


4. Meer buiten komen.
Ik heb echt mijn best gedaan om elke dag minstens vijf minuten een luchtje te scheppen. In het ijskoude (-25°c) Amerika was het soms wel moeilijk om motivatie te vinden, maar het is mij toch gelukt om bijzonder weinig dagen gewoon binnen te spenderen.

5. Leer (opnieuw) kunstschaatsen 
Het ijskoude Amerika was meteen ook de plek om opnieuw het ijs te betreden. Allonah (kunstschaatser) hielp mij om bepaalde kunstjes weer te beheersen en ik blijf nu altijd oefenen. Ik wenste alleen dat ze een schaatsbaan dichter bij huis zouden aanleggen zodat ik heel de winter kon gaan schaatsen.


6. Gezonder eten 
Ik vink dit zonder schuldgevoel af. Oké, ik moet bekennen dat ik in Amerika misschien iets te veel desserts heb gegeten, maar buiten dat at ik gezond. We kunnen moeilijk elke dag wortelen en sla eten, ik ben uiteindelijk geen konijn.

7. Werk zoeken
Tijdelijk is ook werk zeggen we dan. Ik doe momenteel van kaartjes en bonnetjes met de grootste glimlach die ik vinden kan. Ja, ik ben trots om een Colruyt meisje te zijn en ik vind dat alles behalve minderwaardig.

8. Vier nieuwe bestemmingen bezoeken
Sowieso in de Verenigde Staten alleen bezocht ik meerdere nieuwe plaatsen. En natuurlijk het prachtige maar ijskoude Canada heb ik ook bezocht. Ik vink dit af doordat ik minstens vier nieuwe staten bezocht heb samen met Missy. 





9. Meer zelfvertrouwen hebben.
Haha, dit is best een grappige. Aan het begin van het jaar was ik een stuk zelfzekerder. Helaas halverwege het jaar nam een jongen (ja, ik laat mij zo makkelijk doen.) mijn zelfvertrouwen terug een stuk af. Maar ik denk dat elke beetje dat er bij komt, ook al gaat het weer weg, een stap vooruit is. Op een dag zal ik van mijzelf kunnen houden en zeggen" Ik ben cool!"

10. Gebarentaal leren
Niet geslaagd, want ik was stiekem vergeten dat dit zelf op mijn lijst stond.

11. Ga op date 
Ik ben op drie verschillende dates geweest, geen van de drie werd mijn lief -want ik ben een moeilijk geval en val niet gemakkelijk voor mensen.- maar het waren stuk voor stuk toffe ervaringen.

12. Spendeer meer tijd met vrienden 
Ik begrijp zelf niet waarom ik verwachte dat ik hierin ging slagen. Ik was de helft van het jaar weg van mijn vrienden. Maar ik vink het toch af, omdat ondanks de afstand ik toch veel contact had met mijn beste vriendjes. Dat telt ook! En natuurlijk spendeerde ik tijd met mijn Amerikaanse vrienden.


13. Vermager en wees gelukkig met mijn eigen lichaam. 
Het was een jaar van bijkomen en weer verliezen, maar ik ben uiteindelijk wel wat gewicht verloren.
Ik vink enkel het eerste deel af, omdat ik ondanks het gewicht verlies nog niet gelukkig ben met hoe ik er uit zie- dat hangt dan ook weer samen met uzelf graag zien.

14. meer water drinken
Ik begrijp niet dat ik hierin niet geslaagd ben, zo moeilijk is dat nu toch niet? Ik vrees gewoon dat ik nooit twee liter op een dag naar binnen zal krijgen. Ik drink als ik dorst heb en daar eindigt het ook.

15. Verrassingsbrieven schrijven 
Vanaf het begin tot het einde van het jaar heb ik meerdere mensen een stiekeme brief geschreven. Ik zal dit idee blijven verder zetten omdat elk van hen er blij van werd.

16. Live the American dream. 
Geen uitleg nodig.

Niet zo veel bereikt van mijn voornemens, maar uiteindelijk is het het idee dat belangrijk is. Een nieuw jaar is ook een nieuw lijstje. Dit lijstje verschijnt in de komende dagen - of later, afhankelijk van mijn uitstel gedrag.

Melissa XoX